FacebookTwitter

HOE JE JEZELF 22 EURO KUNT BESPAREN

DOOR INGRID VAN DIJK

Op een donderdagmiddag einde dag begaven vriendin Noëlle en ik ons naar de bioscoop.

We hadden zin in een goeie film en L’Avenir werd de keuze. Eerlijk gezegd ook omdat we onder de indruk waren van de vele sterren die de film had gekregen van Volkskrant, Trouw en NRC.

The Movies, rood pluche, lekker rustig en een mooie plek. Wat kon ons nog gebeuren. Helemaal niks. 

Het kan aan ons hebben gelegen maar in de film gebeurde ook… helemaal niks.

Nou ja niks. We keken bijna twee uur lang naar een vrouw van zestig. Nathalie Chezeaux (Isabelle Huppert), docente filosofie, na 25 jaar huwelijk verlaten door haar man voor een jongere vrouw, mantelzorger voor haar dementerende moeder die uiteindelijk overlijdt. Dus genoeg reden voor een willekeurig mens om danig, of in ieder geval enigszins, van streek te raken.

Maar wij zagen geen emotie. Wel een vrouw die maar doorging en na elke ellendige mededeling koel bleef. Bah. Dat irriteerde mij hevig. Is dat het nieuwe 60? Te hard werken, seksloos, weinig emotie en gewoon maar door- en doorgaan?

Wij vielen letterlijk in slaap van deze vrouw.

Als je dan toch gaat: Hoera voor de kat in deze film. Die was een stuk eigenzinniger.

 

Ben je het absoluut oneens met bovenstaande. Reageer!

(Check de bioscoop in de buurt voor de programmering). 

Tweets @watnou60

RT @liefdevoorzorg: Hugo Borst heeft gelijk: veranderingen in de zorg moeten sneller! Zijn jullie het daarmee eens? 😊https://t.co/XkIOc7exK9
dec 03replyretweet
Kijk op https://t.co/DOdCjEGBI5 en maak kans op het boek Inktspot https://t.co/S0I3dq8e2V
dec 03replyretweet