FacebookTwitter

Waarom alles bewaren? Wat wil je er nog mee?

 

Door Koos de Boer

Je hebt twee mensensoorten, waartussen het behoorlijk kan spannen, vaak zelfs binnen één huis of relatie. Aan de ene kant staat het ‘ik bewaar alles voor later’-type en aan de andere kant het ‘gooi toch weg, die zooi’-type. Nu weet ik niet of het aan het voorjaar ligt of aan de vrijmarkt op Koningsdag, dé opening van het zomerse rommelmarktseizoen, maar ik ben als stereotiep ‘bewaar’-type dezer dagen ook eens naar zolder gegaan. Ik zette me op een kruk en keek rond. De boekenplanken, dozen en mappen puilden uit met …, ja met wat? Ik had er jaren niet naar om gekeken. Maar het had wel allemaal met mij te maken. Met mijn vroegere werk, mijn oud-collega’s, met mijn hobby’s en sporten, met mijn schooljaren, kortom met allerlei herinneringen. Bij elk boek, blaadje of prulletje dat ik in handen nam kwamen beelden van toen naar boven. “Wat moet je er nog mee?’, dwong een ‘Gooi toch weg’- type mij me nu eens af te vragen. Met die opdracht ben ik rigoureus aan de slag gegaan en ben ik sinds enige tijd een vaste leverancier bij of de kringloop of de vuilnisstortplaats. Sommige zaken heb ik nog even opzij gelegd voor op Marktplaats of voor de verkoop op een braderie. Maar ja, toen ik laatst bij de Slegte met een stapel boeken aankwam en dacht te scoren met de werken van Soltsenitsjin kon ik die weer mee naar huis nemen, maar ik kreeg wel geld voor een jubileumboekje van de Nederlandse Korfbalbond. Een kompas om op te varen is er dus niet.

Niet bewaren voor je nageslacht!

Ik heb leren luisteren naar dat innerlijke stemmetje dat de echte waarde van het bewaren bepaalt. Voor jezelf. En bijvoorbeeld niet voor je nageslacht, ook een bekend argument van ons ‘bewaar-types’. Ik ken die valkuil uit eigen ervaring, want al jaren bewaak ik vier planken boeken van mijn vader, zonder er ooit een letter in te lezen. Wat daarmee gebeurt? Dat weet ik nog niet. Bij twijfel over mijn eigen spullen heb ik trouwens een mooie tussenoplossing. Neem die vroeger door collega’s geknutselde posters bij een jubileum of afscheid. Ik heb er een foto van gemaakt voor in het digitale archief en vervolgens opgeruimd. Het is inmiddels al flink leeg op zolder en dat geeft ruimte in huis en hoofd. En ik ben nog tevreden over mijzelf ook!

 

Tweets @watnou60

RT @liefdevoorzorg: Hugo Borst heeft gelijk: veranderingen in de zorg moeten sneller! Zijn jullie het daarmee eens? 😊https://t.co/XkIOc7exK9
dec 03replyretweet
Kijk op https://t.co/DOdCjEGBI5 en maak kans op het boek Inktspot https://t.co/S0I3dq8e2V
dec 03replyretweet